Author Archives: Student II

W luty 2014 roku Shkelzen Dumani obywatel Albanii bez zgody żony wywiózł dzieci do Dżihadu. Wmawiając jej, że podpisuje umowę dotyczącą sprzedaży domu nieświadoma niczego kobieta podpisała zgodę, na wywiezienie dziewięcioletniego syna i siedmioletniej córki do Państwa Islamskiego. Po wyjeździe rodziny zawiadomiła policję oraz albańskie władze, wtedy rozpoczęto śledztwo. Za Shkelzen Dumani wydany został list gończy poprzez Interpol, okazało się również że w porwanie zaangażowani byli policjanci. Parę miesięcy później ojciec dzieci zginął. Od tamtego momentu matka parę razy kontaktowała się telefonicznie z dziećmi za zgodą dżihadystów. Jakiś czas później dzieci odebrać poleciała matka zamordowanego ojca, lecz członkowie Państwa Islamskiego przetrzymują ją do chwili obecnej. Rząd Albanii prowadzi negocjancie w sprawie uwolnienia Evy i Endriego.

KS

14 grudnia Radę ds. Zagranicznych UE w Brukseli odwiedziła polska delegacja, której przewodniczącym był minister Waszczykowski. Delegacja ta udała się do stolicy Belgii aby rozmawiać o relacjach Unii Europejskiej z sąsiadami wschodnimi, sytuacji w Iraku i Libii, a także o kwestiach zwalczania terroryzmu. Rozmawiano o relacjach z Mołdawią, Armenią, Ukrainą, Gruzją oraz Białorusią. Wielu delegatów było zgodnych, że relacje Unii z tymi państwami są priorytetowe W kwestii terroryzmu poruszono temat ostatnich zamachów w Paryżu, a takie ich możliwych następstw. Ministrowie zgodnie doszli do wniosku, że podłożem wszystkich problemów związanych z terroryzmem są konflikty na bliskim wschodzie i ustalili, że aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się tego zjawiska należy przede wszystkim zrobisz wszystko aby uspokoić sytuację na wschodzie oraz odciąć terrorystów od finansów, a ponadto wzmocnić ochronę wschodnich granic Unii Europejskiej. Przedyskutowano elementy polityki zagranicznej w kontekście regionalnym z ministrem spraw zagranicznych Turcji, Mevlutem Cavusoglu. Ponadto omówiono następstwa Szczytu szefów państw i rządów UE i Turcji, który odbył się 29 listopada.

JM.

12 grudnia 2015 r. w Paryżu niemal 200 państw podpisało nowe porozumienie klimatyczne. W skład umowy wchodzą dwie części: wiążąca prawnie i niewiążąca. Pierwsza  z nich nakłada na kraje m.in. obowiązek rewaloryzacji co pięć lat własnych ojczystych planów walki z ocieplaniem się klimatu. Druga natomiast, niewiążąca, gromadzi blisko 190 krajowych programów ograniczenia emisji cieplarnianych, które państwa same przekazały ONZ. Wobec tego Paryż uniknął powtórki klęski negocjacyjnej, jaką pamiętamy z Kopenhagi, ale zarazem ten chwyt uczynił umowę mało precyzyjną i w rzeczywistości każdy z krajów może dobrowolnie zagwarantować skalę regresu emisji gazów cieplarnianych. Corriere della Sera uważa, że sukcesem jest to, że 195 państw, które nigdy się w niczym nie zgadzają, a niejednokrotnie nawet  gotowe są prowadzić między sobą wojny, znalazło konsensus w sprawie istotnych modyfikacji klimatycznych. Umowa ma działać od 2020 roku.

Główne punkty porozumienia:

• „Celem jest jak najszybsze osiągniecie  szczytu emisji gazów cieplarnianych oraz osiągnięcie równowagi pomiędzy źródłami i pochłaniaczami gazów cieplarnianych w drugiej połowie tego wieku. Czyli od 2050 r. światowa gospodarka powinna być zero emisyjna”.
• „Celem jest utrzymanie wzrostu temperatury na świecie „znacznie poniżej” 2 st. C (3.6F) oraz podjęcie wysiłków w celu ograniczenia go do 1,5 st. C”.
• „Ocena postępów w zakresie realizacji tego celu będzie odbywała się co pięć lat”.
• „Kraje rozwinięte mają przekazać 100 mld dol. na rzecz finansowania transformacji energetycznej krajów rozwijających się do 2020 r., z zobowiązaniem do dalszego finansowania w przyszłości”.

A.N.