Prawo co dnia » MTS

Ukraina skarży Rosję do MTS

Student II — Tue, 17 Jan 2017 15:12:37 +0000

Petro Poroszenk, prezydent niepodległej Ukrainy oświadczył, że skieruje do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości pozew przeciwko Federacji Rosyjskiej. Powodem takiego rozwoju spraw jest zarzut jakoby Rosja łamie konwencje o finansowaniu terroryzmu i konwencji o dyskryminacji rasowej.

Jak donoszą nieoficjalne źródła pozew trafił do MTS już 16 stycznia 2017 roku, a dotyczą prorosyjskich separatystów oraz aktualnej sytuacji na Krymie.

Głównym powodem złożenia wniosku jest dostarczanie przez władze rosyjskie broni oraz innych nielegalnych formacji zbrojnych. Jak podkreśla prezydent Ukrainy, Rosja od 3 lat łamie prawo suwerenności Ukrainy poprzez prowadzenie bezprawnej okupacji wschodu państwa.

S. Sz.

Trybunał ONZ o ludobójstwie Chorwatów

SM II — Sat, 28 Feb 2015 18:58:01 +0000

Po więcej niż 20 latach od wojny domowej w byłej Jugosławii Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Den Haag wydał wyrok w postępowaniu dotyczącym ludobójstwo przeciwko Serbii. Sąd najwyższy musiał zdecydować, czy oskarżone państwo złamało konwencję z 1948 roku o prześladowaniu, wypędzeniu oraz morderstwie grup społeczeństwa podczas wojny domowej do której doszło między 1991, a 1995 rokiem między Serbią, a zbuntowaną częścią Chorwacji. W tym czasie 20000 ludzi zostało zabitych. Chorwacja zaskarżyła także Serbię o tzw. etniczne oczyszczenie w 1999 roku. Wszystkie próby rozwiązania konfliktu polubownie poniosły klęskę. 2010 roku dostarczyła Serbia pozew wzajemny, w którym zarzuca Chorwacji, iż w kontrofensywie 2000000 Serbów zostało prześladowanych.

Międzynarodowy Trybunał ONZ w Haadze po zbadaniu sprawy stwierdził, iż Serbowie nie dopuścili się ludobójstwa na Chorwatach w Jugosławii podczas wojny domowej 1991 – 1995. Werdykt, który został wydany przez kolegium składające się z 17 sędziów, obowiązuje obie strony i nie podlega zaskarżeniu.

„Chorwacja nie potrafiła uzasadnić pretensji dotyczących ludobójstwa popełnionego przez Serbię” – oznajmił sędzia Peter Tomka.

E.R.

Sędzia MTS Christopher Greenwood

SM II — Tue, 24 Feb 2015 21:20:16 +0000

Christopher Greenwood urodził się 12 maja w Wellingborough w Wielkiej Brytanii. Jest brytyjskim prawnikiem,profesorem prawa międzynarodowego adwokatem a od 6 lutego 2009 roku jest sędzią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Christopher Greenwood jest absolwentem studiów prawniczych w Cambridge University. W latach 1978-1996 był członkiem Magdalene College w Cambridge jako wykładowca prawa. W 2009 roku został członkiem honorowym tego kolegium.W 1996 roku został profesorem prawa międzynarodowego na London School of Economics , gdzie wykładał przez 13 lat do czasu powołania na sędziego MTS.

Jeżeli chodzi o karierę prawniczą to w 1978 roku uzyskał prawo zawodu reprezentowania klientów na rozprawach sądowych czyli tzw. barrister. W 1999 roku otrzymał tytuł radcy królowej,przysługujący najbardziej doświadczonym barrister.

Reprezentował klientów przed sądami międzynarodowymi m.in. Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości i Europejskim Trybunałem Praw Człowieka jakże Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii.Był również zatrudniany przez rządy państw jako ich pełnomocnik w procesach przed MTS. Występował w takim charakterze w sprawach takich jak: Jugosławia przeciwko Wielkiej Brytanii (w związku z użyciem siły podczas operacji Allied Force) czy też Libia przeciwko Wielkiej Brytanii (w związku z zamachem na Lockerbie).

W 2009 roku otrzymał dożywotni tytuł szlachecki Sir (już po swoim wyborze do MTS) co jest niemal przywilejem w Wielkiej Brytanii sędziów orzekających w wyższych instancjach. Jest to osoba o wysokich osiągnięciach w dziedzinie prawa.
M.O.

Wyrok MTS w sprawie Chorwacja vs Serbia

SM II — Tue, 24 Feb 2015 19:47:37 +0000

Już 15 lat minęło od początku postępowania i już prawie 7 lat po wydaniu pierwszego wyroku w kwestii zarzutów wstępnych . Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w którym w kolejnej sprawie dotyczącej stosowania konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, tym razem z wniosku Chorwacji przeciwko Serbii. Jednak w tym przypadku Trybunał badał nie tylko podnoszone przez Chorwację zarzuty naruszenia konwencji przez siły serbskie walczące na terytorium chorwackim w latach 1991-1995 przeciwko niepodległości Chorwacji. MTS uznał się bowiem za właściwy także w odniesieniu do rozpatrzenia wzajemnego powództwa Serbii, zarzucającej z kolei popełnienie ludobójstwa na ludności serbskiej przez siły chorwackie w czasie operacji w Srpskiej Krajinie w 1995 roku.

Wyrok MTS po raz kolejny pokazuje jak trudno udowodnić istnienie „ludobójczego zamiaru” i tym samym popełnienie zbrodni ludobójstwa, a w konsekwencji pociągnąć państwo do odpowiedzialności za ludobójstwo. Jednocześnie można odnieść wrażenie, że ze względu na stosunkowo szeroki podmiotowy zakres jurysdykcji Trybunału w odniesieniu do konwencji ws. zbrodni ludobójstwa, państwa mogą próbować zasłaniać się konwencją i przedstawiać jako ludobójstwo wydarzenia, które już na pierwszy rzut oka nie powinny zostać tak zakwalifikowane, ale nie ma innego sposobu, by stały się one przedmiotem postępowania przed MTS.

Według MTS takich wniosków nie można wywieść ani z postępowania sił serbskich wobec Chorwatów, ani z zachowań sił chorwackich wobec Serbów. W konsekwencji, ponieważ „ludobójczy zamiar” jest kluczowym elementem definicji zbrodni ludobójstwa, odróżniającym ją od innych zbrodni międzynarodowych, Trybunał ostatecznie w całości oddalił zarówno roszczenia Chorwacji, jak i Serbii, uznając, że w żadnym ze wskazanych przypadków nie doszło do naruszenia konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. Uznał jednocześnie, że w świetle takich ustaleń nie ma potrzeby rozstrzygania innych podnoszonych wcześniej problemów, tj. kwestii przypisania popełnionych czynów państwom czy sukcesji w odniesieniu do odpowiedzialności międzynarodowej.

Sprawa LaGrand

SM II — Sat, 21 Feb 2015 11:35:03 +0000

Postępowanie przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości zainicjowane zostało przez Niemcy na podstawie Konwencji o stosunkach konsularnych oraz Protokołu Opcyjnego, który ustanawia jurysdykcję MTS w „Sporach wynikających z interpretacji lub stosowania” Konwencji.
Niemcy zarzucały Stanom Zjednoczonym brak notyfikacji konsulowi państwa obywatelstwa osoby zatrzymanej lub aresztowanej o fakcie zatrzymania lub aresztowania – wobec Waltera i Karla LaGrand, obywateli niemieckich, wobec których toczyło się postępowanie karne w latach 1982-1991.

Bracia LaGrand byli obywatelami niemieckimi, którzy od dziecka mieszkali w Stanach Zjednoczonych, lecz nie nabyli obywatelstwa amerykańskiego. Zostali aresztowani pod zarzutem napadu na bank, podczas którego zastrzelony został dyrektor banku oraz zraniony pracownik. W 1984 r. obaj zostali skazani na karę śmierci. Wszystkie środki odwoławcze przysługujące na gruncie amerykańskiej procedury zostały wykorzystane. Postępowanie trwało od 1982 do 1984 r. Konsulat niemiecki powiadomiony o sprawie został dopiero w 1992 r. przez samych zainteresowanych, którzy o przysługującym prawie dowiedzieli się z innych źródeł. Władze amerykańskie powiadomiły braci LaGrand o prawie poinformowania konsula o fakcie aresztowania dopiero w 1998 r. W 1999 r. wyznaczono również daty egzekucji braci na luty i marzec tegoż roku. Władze niemieckie podjęły szereg starań mających na celu opóźnienie egzekucji i wznowienie postępowania.

W lutym Karl LaGrand został stracony, a dzień przed egzekucją drugiego z braci RFN złożyło pozew do MTS przeciwko USA wraz z wnioskiem o zastosowanie środków tymczasowych w postaci „zapewnienia przez USA, że Walter LaGrand nie zostanie stracony do chwili wydania orzeczenia w niniejszej sprawie”. MTS na podstawie art. 41 Statutu MTS zobowiązał USA do odroczenia egzekucji, jednak władze USA odrzuciły wszelkie wnioski i karę wykonano.

W skardze, Niemcy zarzucały USA, że nie dopełniły obowiązku wynikającego z art. 36 ust. 1 lit. b) Konwencji o stosunkach konsularnych. Trybunał orzekł, iż USA nie dopełniły obowiązków wynikających z wyżej wymienionej umowy.

A.K.