Pierwsza faza, to kiedy w maju 1946 roku angielskie statki przepływały po cieśninie Korfu, były ostrzelane z albańskich wojskowych baterii, na ten wypadek Albania odpowiedziała, że angielskie statki wkroczyły na albańskie wody.

Drugi incydent, w październiku 1946 roku był nakaz angielskim statkom przepłynąć po cieśninie Korfu, wykorzystując prawo pokojowego przejścia i jeśli albańskie wojskowe baterie znów otworzą ogień, to też odkrywać ogień w odpowiedzi. Lecz wkrótce statki utrafiły na nieoczekiwane miny i otrzymały dużą stratę. Albania prosto patrzyła i obserwowała za tym incydentem, a potem z białym sztandarem nadpłynęły bliżej dowiedzieć się w celu którą tu czynią statki Wielkiej Brytanii.

Trzeci  wypadek, w listopadzie 1946 roku były znów odprawione statki w celu ustalenia świadczeń o minach. Ta operacja, która odbywała się na terytorialnych wodach Albanii, nie była uzgodniona z jej władzą. I w końcu końców było rzeczywiście ustalono, że na terytorialnych wodach Albanii rozmieszczały się minowe pole. Na co Albania reagowała na to, że oni tu nie do czego i oskarżyła we wszystkim Grecję.

Wielka Brytania wszczęła sprawę przeciw Ludowej Republice Albania w Międzynarodowym sądzie ONZ. W 1949 roku MTS wydał nakaz według którego Albania musi była wypłacić Wielkiej Brytanii 844 000 funtów szterlingów za znaczne straty. Ale także Wielką Brytanię można oskarżyć w tym, że ona zagroziła na terytorialne wody Albanii, czyli na suwerenność tego kraju.

V.R